'# Timas Hans Hansson, Dalbyn, Ore:

# 22. BRUDMARSCH efter "Pisten" från Sörboda, Ore:
<{Nupta marŝo laŭ ”Pisten” el Sörbuda, Ore}>
<1,4:2, [Do]=C, Trumpet> (#T: (#1:  [][vSoldo] * /miiiso lfala /mi'DO slasfa '1 /Soso sfasre /[dooTi][ldoLa] [So+SO]hSoldo '2 /miso [falso]lfareTi /do o[])* (#2: v[so+So+SO]l[laso] * /fal[sofa][re+Re]e [re+Re]mifalsolfa /smisdo doremilfalmi /sresSo '1 SoLaTido /remifala lalsosolmi '2 SoLaTilre /do sDoh3)*)*11 
<&: Timas Hans mindes från sin barndom, hurusom "Pisten" en sommardag kom vandrande i Dalbyn vägen fram, upprymd och glad, spelande denna låt, som han nog själv hade diktat vid just detta tillfälle. Han var bondson från Sörboda i Ore socken och hans riktiga namn var, såsom förut är sagt, Djäken Anders Andersson. En överdådigt styv spelman skall han ha varit, orolig till lynnet och vandringsman. Med sin musik sades han kunna "förtrolla folk", och "det sattes därför ut en lögn om honom", berättade Timas Hans vidare. "Pisten" hade nämligen under en veckas tid varit borta utan att någon fick veta, var han hållit till. Och så utspreds om honom det ryktet, att han varit uppåt ödeskogarna och vid något vattendrag där haft möte med "Fosskal'n" (Näcken) och av honom fått lära sin konst. ->

<&e: Timas Hans memoris el sia infanaĝo, kiel ”Pisten” iun someran tagon venis vagante en Dalbyn la vojon antaŭen, gajhumora kaj ĝoja, ludanta ĉi pecon, kiun li mem verŝajne komponis ĝuste je tiu okazo. Li estis filo de kampulo el vilaĝo Sörbuda en paroko Ore kaj lia vera nomo estis, kiel antaŭe dirite, Ĝeken Andrev Andridov. Grandioze lerta muzikisto li estis onidire, temperamente maltrankvila kaj vagulo. Per sia muziko, oni diris, li povis “sorĉi homojn” kaj “tial elmetiĝis mensogo pri li”, rakontis Timas Hans plu. “Pisten” nome dum unu semajno estis for sen ke iu eksciis, kie li restadis. Kaj tiel disvastiĝis pri li fifamo, ke li estis supre en la dezertaj arbaroj kaj ĉe iu akvofluo tie havis renkontiĝon kun la “Torentulo” (Nikso) kaj de li lernis sian arton. ->

<&: Den ovanstående brudmarschen har en ovanligt ljus och glad färg i sin melodi, den verkar käck och godlynt. Detta kan sammanhänga därmed, att "Pisten" på 1850-talet var mycket tillsammans med värmländingar, som arbetade i trakterna av Furudal och Voxna, och han har säkerligen i detta umgänge rönt intryck av Värmlandslåtarnas gladare, mindre inåtvända karaktär.>

<&e: Ĉi supra nupta marŝo havas malkutime helan kaj gajan koloron en sia melodio, ĝi efikas verva kaj bontemperamenta. Tio povas rilati kun tio, ke ”Pisten” en la 1850-aj jaroj multe estadis kune kun vermlandanoj, kiuj laboris en la ĉirkaŭaĵoj de Furudalo kaj Voksna, kaj li certe en tiu kunestado influiĝis de la pli gaja, malpli meditema karaktero de la vermlandaj pecoj.>