'# Timas Hans Hansson, Dalbyn, Ore:

# 13. POLSKA kallad "Bergtrollets polska":
<{Polso nomata ”Polso de la monta ogro”}>
<&: Notskriften var svårtolkad när det gäller tonart. Den tredje tonstavningen nedan är riktigast, men innehåller ett tonartsbyte.>
<1,87:3, [LA]=D, [Ri]=75/64, /5 7 6, Choir Aahs> (#T: (#1:  hnRi /ld4MiiSo sTiilreTi doohTi /LalSiLado sTi[hhdolTi] LaahRi /ld4MiiSo sTiilreTi dooTi /LalSiLado sTiidolTi Laad4TilLa /Sih xRi)* (#2: (hnRi /lxMiSi Ti mi Rn:/Tilrilfilri Ftmi.)* iTi /dolTidomi rel[mire]Tire dol[redo]TiLa /SilLaTiSi La+LA)* Ah)*11  
<1,87:3, [Do]=C, [Di]=25/24, /5 7 6, Choir Aahs> (#T: (#1:  hnSi /ld4Laado smiilsomi faahmi /reldirefa smi[hhfalmi] reehSi /ld4Laado smiilsomi faami /reldirefa smiifalmi reed4milre /dih xSi)* (#2: (hnSi /lxLadi mi la Rn:/milsiltilsi Ftla.)* ami /falmifala sol[laso]miso fal[sofa]mire /dilremidi re+Re)* eh)* > 
<1,87:3, [La]=A, [Di]=25/24, [Ri]=75/64, / 4 8 6 /5 7 6, Choir Aahs> (#T: (#1:  hnSi /ld4Laado smiilsomi faahmi /reldirefa smi[hhfalmi] reehSi /ld4Laado smiilsomi faami /reldirefa smiifalmi reed4milre /dih xSi)* <[Re:LA]>(#2: (hnRi /lxMiSi Ti mi Rn:/Tilrilfilri Ftmi.)* iTi /dolTidomi rel[mire]Tire dol[redo]TiLa /SilLaTiSi La+LA)* Ah)* #S
<&: Om denna polska berättade Timas Hans följande. En gammal spelman från Dalbyn, av Knuter Jons släkt, Timas Hans' sagesman, hade i sina drängaår - omkring år 1840 - en dag varit till skogs, uppe vid några fäbodar, Hedbodarna, för att lägga in sitt hö. Det blev skumt, innan han vart färdig med sitt arbete, och han beslöt att ligga kvar däruppe över natten. När han legat en stund utan att kunna få sömn, började det låta vallhorn östan för berget. Han visste att varken vallkullor eller annat folk fanns i närheten och han kände på sig, att låten kom från något bergtroll. Han lyssnade noga och lärde sig nu denna polska. - Bergtrollet började en annan melodi, en marsch, men den hann han inte lära, ty trollet avlägsnade sig och tonerna dogo bort i fjärran. Men polskan gick aldrig ur hans minne. - >

<&e: Pri ĉi polso rakontis Timas Hans jenon. Maljuna muzikisto el vilaĝo Dalbyn, el la parencaro de Knojtar Juga, la dirinto al Timas Hans, estis en siaj servistaj jaroj – iam ĉirkaŭ jaro 1840 – iun tagon arbare, supre ĉe kelkaj paŝtejbudoj, Hedbudoj, por enmeti sian fojnon. Malheliĝis, antaŭ ke li pretis pri sia laboro, kaj li decidis resti por tie dormi la nokton. Kiam li kuŝis iom da tempo sen povi ekdormi, komencis soni paŝta korno oriente de la monto. Li sciis ke nek paŝtistinoj nek aliaj homoj estis en la proksimo kaj li sentis, ke la sono venis de iu monta ogro. Li aŭskultis atente kaj tiam lernis ĉi polson. – La monto ogro komencis alian melodion, marŝon, sed tiun lerni lin e havis tempon, ĉar la ogro malproksimiĝis kaj la tonoj formortis en foro. Sed la polso neniam eliris de lia memoro. - >

<&: Polskan har underbart härliga vallåtstoner. Hade den icke så förnämt ursprung, skulle man vilja göra den anmärkningen, att första satsen har ett udda antal takter. Det kan ju också hända, att drängen hört fel och att bergtrollet spelat låten med jämna antal takter, även i första satsen. Men eljest förringas en polskas värde ingalunda därav, att den har udda antal takter; i många fall är man böjd att säga tvärtom.>

<&e: La polso havas mirinde belajn paŝtsonajn tonojn. Se ĝi ne havus tiom noblan originon, oni volus fari tiun rimarkon, ke la unua frazo havas malparan nombron da mezuroj. Eblas ja ankaŭ, ke la servisto aŭdis erare kaj ke la ogro ludis la pecon kun para nombro da mezuroj, ankaŭ en la unua frazo. Sed alie la valoro de polso neniel malmultiĝas pro tio, ke ĝi havas malparan nombron da mezuroj, en multaj kazoj oni inkliniĝas diri malon.>