# Alppinta rozo:
<1:2>
(#: 8* oo;So /dodomi dodoMi /SoFaMi Ree;So /reremi fareFa /LaSoFa Mii;So /domire doMiMi /MiFaSo Laa;La /Sodore mifami /redoTi do '3,6 /SoSoSomiree SoSoSomireSo /dodoo h /)
(&:
'1 Nun  /celas koncerti mi /kanton pri mi. ; Ĝi /vekos animan su/feron ĉe vi, ; ko/mencas per amo en /monto kaj val', ; fi/niĝos per krimo kaj /putra moral'. 
'2 Ho kreskis du floroj en valharmoni'. ; Unu 'stis bela, la dua 'stis mi, ; La trian de kvara<1> fianĉis ni jam. ; La kvinan de sesa<2> finiĝis la am'. 
'3 Konstruis ni kabanon sur neĝo de l' mont' ; por tie tutvivi ĝis tie mortont', ; almenaŭ do mi, jes, montriĝis malic', ; ĉar mi elŝlosiĝis kvin noktojn en vic'. 
'4 Ŝi ĉiumatene rigardis al pint' ; kaj diris “Ho Fingal, tuj estu kurint' ; al ne atingebla de homoj situ' ; kaj pluku por mi alpan rozon aŭ du”. 
'5 Ja stranga ŝi ŝajnis ĉiame kun vol' ; pasigi la tagojn kabane en sol'. ; Do anstataŭ florserĉi en alpneĝa paŝ' ; mi restis kabanon rigardi en kaŝ'. 
'6 Kaj venis sankt'bernarda hundo<3> tra l' val' ; kaj tuj venis Sankt Bernard mem en real' ; kaj side ili drinkis dum amindum' ; kaj hundo de l' kolo verŝadis da rum'<4>. 
'7 Kabanon krevigis mi per dinamit'. ; Eĥade odoris ĝi je akvavit' ; kaj ploris mi larmon sub stela (plafon')?(bivak') ; bedaŭre pri tia (konjaka plejbon')?(bonega konjak'). 
'8 Mallongas de l' kanto moralo por hom': ; Ne sur alpaj pintoj konstruu da dom', ; ne fidu sisteman liveron<5> de tost' ; nek fidu sanktulon aŭ peron kun vost'.)
<&: Verkis kaj komponis Owe Törnquist. Tradukas Mehdi Martin Strid (2007). '1 La trian tagon de la kvara monato, tio estas, la 3-an de aprilo. '2 La 5-an de junio. '3 Granda fela speco de hundo tradicie uzata en Alpoj por savi homojn el neĝamasoj. '4 Tia savhundo havas rimenon ĉirkaŭ sia kolo sur kiu estas fiksita bareleto da varma trinkaĵo, foje alkohola, kio vigligas malvarmiĝintajn sanginĝojn. '5 Ioma vortoludo: Tiutempe en Svedujo oni alkoholaĵojn povis aĉeti nur en vendejoj de ŝtata entrepreno "Systembolaget" ("La sistema kompanio").>

(&Alptoppens ros:
'1 Nu /skall jag framsjunga en /visa om mej. ; 
Som /kommer att väcka för/smäktan hos dig. ;
Den /börjar med kärlek i /berg och i dal. ; 
Och /slutar med våldsbrott och /rutten moral.

'2 Det växte i dalen två blommor en dag,
den ena var vacker, den andra var jag.
Den tredje i fjärde vi lysning tog ut.
den femte i sjätte tog kärleken slut.

'3 Vi byggde en hydda på alptoppens snö
där skulle vi leva, där skulle vi dö.
Åtminstone jag, detta framstod med skräck
sen jag blivit utlåst fem nätter i sträck.

'4 Var morgon hon kika mot alpernas topp
och sade: Ack Fingal, vill du kila upp
dit ej några mänskliga fötter kan nå
och plocka en alpros åt mig eller två.

'5 Det verkade konstigt att hon ville va
så ensam i hyddan vareviga dag.
Så istället för att leta blommor i snön,
jag stanna bak hyddan och speja i lönn.

'6 Så kom genom dalen en Sankt Bernards-hund
och efter kom Sankt Bernard själv, om en stund.
Sen satt de och hångla och drack Eau de Vie
och jycken med kaggen om halsen slog i.

'7 Då sprängde jag alphyddan med dynamit
det ekade länge och doftade sprit.
Sen grät jag en tår under stjärnornas tak
för visst var det synd på sån prima konjak.

'8 Moralen i visan är kort och burdus:
Låt bli att på alptoppar bygga ditt hus.
Förlita dig ej på systemleverans
Ej heller på helgon och ombud med svans.)